Niewydolność serca jako wielonarządowy zespół kliniczny – charakterystyka kliniczna chorych hospitalizowanych z powodu zaostrzenia niewydolności serca
Klinika Kardiologii i Chorób Wewnętrznych, Wojskowy Instytut Medyczny, Warszawa, Polska
Adres do korespondencji: Lek. Agata Galas, Klinika Kardiologii i Chorób Wewnętrznych, Wojskowy Instytut Medyczny, ul. Szaserów 128, 04-141 Warszawa, tel.: +48 261 817 358, e-mail: agalas@wim.mil.pl
Pediatr Med Rodz 2019, 15 (2), p. 137–144
DOI: 10.15557/PiMR.2019.0024
STRESZCZENIE

Wstęp: Niewydolność serca jest jednostką chorobową o zróżnicowanej etiologii i patogenezie. Dodatkowo w grupie chorych z niewydolnością serca obserwuje się liczne choroby współistniejące, takie jak: nadciśnienie tętnicze, migotanie przedsionków, przewlekła choroba nerek, niedokrwistość i niedobór żelaza. Celem pracy jest charakterystyka pacjentów hospitalizowanych z powodu zaostrzenia niewydolności serca, ze szczególnym uwzględnieniem chorób współistniejących oraz nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych. Metody: Do badania włączono 102 chorych powyżej 18. roku życia, hospitalizowanych z powodu zaostrzenia objawów niewydolności serca. W badanej grupie zebrano szczegółowy wywiad dotyczący chorób współistniejących, dokonano oceny klinicznej oraz oznaczono parametry biochemiczne. Wyniki: Wśród chorych hospitalizowanych z powodu zaostrzenia niewydolności serca dominowali mężczyźni (76,5%) i przeważała niedokrwienna etiologia niewydolności serca (63,7%). Najczęstszą chorobą współistniejącą było nadciśnienie tętnicze (66,6%), a hipotensja występowała u 2% chorych. Największą grupę stanowili chorzy z niewydolnością serca z obniżoną frakcją wyrzutową (60,8%). Spośród nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych podwyższone stężenie cystatyny C stwierdzono u 94,7% chorych, a hiperurykemię u 75,5%. Niedokrwistość występowała u 55,9%, a niedobór żelaza u 78,3% chorych. Wnioski: Chorzy z niewydolnością serca są szczególnie trudną grupą, w związku z występowaniem licznych chorób współistniejących, często mających wpływ na rokowanie. Dekompensacja układu sercowo-naczyniowego stwarza ryzyko dysfunkcji wielu narządów, co wymaga szczegółowej oceny biochemicznej, w tym oznaczeń stężeń kreatyniny, cystatyny C, kwasu moczowego, parametrów czerwonokrwinkowych i parametrów metabolizmu żelaza.

Słowa kluczowe: ostra niewydolność serca, badania laboratoryjne, niewydolność nerek, kreatynina, niedokrwistość