Pobudzenia dodatkowe serca u dzieci w liczbach – doświadczenia własne

Klinika Kardiologii Wieku Dziecięcego i Pediatrii Ogólnej, Warszawski Uniwersytet Medyczny, Warszawa, Polska
Adres do korespondencji: Prof. dr hab. n. med. Bożena Werner, Klinika Kardiologii Wieku Dziecięcego i Pediatrii Ogólnej, Warszawski Uniwersytet Medyczny, ul. Żwirki i Wigury 63A, 02-091 Warszawa, tel.: +48 22 317 95 88, e-mail: bozena.werner@wum.edu.pl

Pediatr Med Rodz 2020, 16 (2), p. 198–203
DOI: 10.15557/PiMR.2020.0037
Dla tego artykułu nie dodano pliku PDF.
STRESZCZENIE

Cel pracy: Nadkomorowe i komorowe pobudzenia przedwczesne, jako najczęściej spotykana forma arytmii u dzieci, są powszechnym źródłem wątpliwości diagnostycznych i terapeutycznych w praktyce pediatrów i lekarzy rodzinnych. Celem badania było określenie skali problemu na podstawie danych zebranych w pojedynczym referencyjnym ośrodku kardiologii dziecięcej w ciągu 12 miesięcy. Materiał i metody: Jednoośrodkowym retrospektywnym badaniem objęto dokumentację 90 pacjentów hospitalizowanych na oddziale kardiologii dziecięcej z powodu podejrzenia lub rozpoznania dodatkowych skurczów serca w okresie od 01.01 do 31.12.2019 roku. Wyniki: Badana grupa 90 dzieci w wieku od 3 dni do 17,8 roku (57% chłopców, średnia wieku 11,1 ± 5,7 roku) stanowiła 4% wszystkich hospitalizowanych chorych. U 35 (39%) pacjentów arytmia była nowo rozpoznana, 17 (19%) przyjęć odbyło się w trybie pilnym. U 26 (29%) dzieci arytmii towarzyszyły objawy kliniczne. Podczas 24-godzinnego monitorowania elektrokardiograficznego metodą Holtera pobudzenia dodatkowe zarejestrowano u 74 (82%) pacjentów, u 3 arytmia stanowiła ponad 20% pobudzeń w ciągu doby. Najliczniej reprezentowaną postacią arytmii były przedwczesne pobudzenia komorowe. U 18 (24%) pacjentów zarejestrowano złożone formy arytmii. U 67 (74%) dzieci badanie ECHO nie wykazało nieprawidłowości. 11 pacjentów operowano z powodu wrodzonej wady serca. U żadnego pacjenta w trakcie próby wysiłkowej nie obserwowano nasilenia arytmii. Tylko u 2 dzieci rozpoznano zagrażające życiu choroby arytmiczne. Farmakologicznego leczenia antyarytmicznego wymagało 18 pacjentów. Wnioski: Nadkomorowe i komorowe pobudzenia przedwczesne są częstą, ale rzadko groźną formą arytmii u dzieci. Ustalenie rozpoznania i trafne wyselekcjonowanie pacjentów wysokiego ryzyka stanowią podstawę opieki nad dziećmi z zaburzeniami rytmu serca.

Słowa kluczowe: pobudzenia dodatkowe, arytmia nadkomorowa, arytmia komorowa, dzieci